Sylwiusz Nimrod Wirtemberg

Sylwiusz Nimrod na tle herbu żony (Podiebradów - z lewej) i Wirtembergów (z prawej).
(z: www.worldroots.com/brigitte/ royal/wuert-s.htm)

Książę Sylwiusz Nimrod wirtemberski z linii Weitlingen, syn księcia Juliusza Fryderyka wirtemberskiego, od r. 1617 na Juliusburgu i księżny Anny Sabiny von Holstein-Sonderburg - urodził się 2 maja 1622 r. w Weitlingen. W 1634 r. odbył podróż po Francji, 1635 r. stracił ojca, 1636 r. studiował nauki polityczne, historię i matematykę w Strassburgu. W 1638 r. służył pod sławnym wodzem, księciem Bernardem sasko-wejmarskim, po jego śmierci znalazł się na dworze księcia Ernesta saskiego w Koburgu, potem w Gotha wraz z bratem studiował matematykę i mechanikę.

Nie mając nadziei na dziedziczenie rodzinnego i mocno zadłużonego księstwa, musiał szukać bogatego ożenku. W 1646 r. znalazł się na Śląsku i zainteresował się wtedy Elżbietą Marią, jedynaczką i spadkobierczynią księstwa ziębicko-oleśnickiego. Książę spodobał się jej rodzicom i wkrótce rozpoczęły się petraktacje na temat jego małżeństwa i szybko doszło do zaręczyn 24-letniego Sylwiusza Nimroda i o trzy lata od niego młodszej Elżbiety Marii (ur. 11.5.1625 roku).

Jako pierwszy termin ślubu wyznaczono 16 października 1646 r. w Oleśnicy, ale przeszkodzili temu Szwedzi zajmując zamek (był to końcowy okres wojny 30-letniej). Pomimo, że Szwedzi zajmowali teren księstwa do 1648 r. - udało się im 1. maja 1647 r. wziąć cichy ślub z powodu choroby księcia oleśnickiego, który przy końcu maja zmarł.

W związku z tym młoda para zakrzątnęła się około szybkiego otwarcia testamentu ojca i pozyskała dla tej sprawy m.in. księcia Jerzego III brzeskiego, prosząc go na świadka.

Testament Karola Fryderyka przewidywał na następczynię Elżbietę Marię i jej męża. Dlatego książę Sylwiusz Nimrod zaczął zabiegi o przychylność cesarza, który byl zajęty formalnościami kończącymi wojnę 30-letnią. Dopiero 15 grudnia 1648 r. w Wiedniu Sylwiusz Nimrod scedował cesarzowi dobra Jevisovice i 20 000 guldenów (początkowo cesarz żądał 100.000), a 17 grudnia 1648 r. kancelaria cesarska zarejestrowała nadanie księstwa jemu, jego żonie księżniczce Elżbiecie Marii ziębicko-oleśnickiej oraz ich potomkom i to zarówno w linii męskiej, jak i żeńskiej (Na tej podstawie w końcu XVIII w. po wymarciu oleśnickich Wirtembergów, księstwo przeszło na książąt brunszwickich).

Dnia 19 grudnia 1648 r. książę Sylwiusz Nimrod opuścił Wiedeń, a 3 stycznia 1649 r. jako nowy pan wrócił do Oleśnicy. Oficjalny dyplom nadawczy kancelaria wrocławska wystawiła z datą 19 stycznia 1649 r. Dnia 26 stycznia 1649 r. książę Sylwiusz Nimrod i księżna Elżbieta Maria przyjęli od ludności akt homagialny i tak rozpoczęło się panowanie nowej dynastii.

Książę Sylwiusz Nimrod 24 kwietnia 1664 r. zatrzymał się w oleśnickiej Brzezince w nowozbudowanym domu Maurycego Kotulińskiego (potomka polskiej szlachty, wywodzącego się z Kotulina obok Toszka, później skoligaconego z królewskimi rodami niemieckimi), barona na Jelczu i tam zasłabł. Do chorego przybyła żona i synowie. W wyniku ostrego ataku, około godziny 10 rano zmarł w sobotę 26 kwietnia 1664 r. Dnia 28 kwietnia ciało księcia przewieziono z Brzezinki do oleśnickiego pałacu książęcego i 8 maja 1664 r. z książęcym ceremoniałem złożono obok Krypty Podiebradów kościoła zamkowego w Oleśnicy, zaś 26 listopada pośród pompy z udziałem księcia Krystiana brzeskiego i licznej szlachty tam pochowano. Wreszcie 13 sierpnia 1700 r. razem z innymi trumnami książęcymi przeniesiono szczątki Sylwiusza Nemroda do nowozbudowanej Krypty Wirtembergów.

Elżbieta Maria była szczęśliwa w małżeństwie. Po śmierci męża objęła rządy opiekuńcze w imieniu małoletnich synów. W 1673 r. księżna Elżbieta Maria sporządziła akt swej ostatniej woli. Była ostatnią z Podiebradów i jako taka miała prawo do tytułu księżniczki ziębickiej, którego już nie miał jej mąż i ich potomkowie.

Opracowano na podstawie:
Głogowski S. Genealogia Podiebradów. Gliwice 1997
Schukraft Harald Von.: Württemberg nordöstlich von Breslau: Vor 350 Jahren übergab der deutsche Kaiser einen Teil Schlesiens an einen württembergischen Herzog. Z: http://www.carlsruhe.de/

Od autora Lokacja miasta Oleśnica piastowska Oleśnica Podiebradów Oleśnica Wirtembergów
Oleśnica za Welfów
Oleśnica po 1885 r. Zamek oleśnicki Kościół zamkowy Pomniki Inne zabytki
Fortyfikacje Herb Oleśnicy Herby księstw Drukarnie Numizmaty Ciekawostki (ponad 400 tematów)
Książęce krypty
Kary - pręgierz i szubienica Wojsko w Oleśnicy Walki w 1945 roku
Renowacje zabytków Biografie znanych osób Zasłużeni dla Oleśnicy Artyści oleśniccy
Autorzy Rysowali Oleśnicę Fotograficy Wspomnienia osadników Mapy
Co pod ziemią? Landsmannschaft Oels Wydawnictwa oleśnickie Recenzje
Bibliografia Linki Podziękowania Zauważyli nas
Alte Postkarten - widokówki Fotografie miastaRysunki Interpelacje radnych Odeszli
Nowości
Szukam sponsora do wydania książki o zamku oleśnickim