Ma on w polu sercowym herb Podiebradów (pokazany niżej) - w polu srebrnym u podstawy trzy listwy w pas czarne. W tarczy skwadrowanej, w polu 1 i 4 - w słup, w srebrnym czerwony połuorzeł, w złotym czarny połuorzeł, oba ze srebrną przepaską przez pierś. W 2 i 3 polu herb hrabstwa kłodzkiego. Klejnot: srebrne skrzydła orła z trzema listwami w pas (Podiebradowie), pawie pióra ziębickie oraz kłodzkie skrzydła orła z dwoma nachylonymi listwami. Jest to próba blazonowania wg [8].
Reasumując - był to herb ziemski - wskazywał na ziemie pod panowaniem Podiebradów.

Herb księstwa ziębicko-kłodzkiego. Rys. autor	Herb Podiebradów

Herb pełny (z klejnotami i labrami).

Wykorzystany w pełnych herbach rysunek hełmu, korony i labrów pochodzi od Pana Tadeusza Gajla. Dziękuję! Wykorzystany w herbach rysunek pawiego pióra przysłał mi pan Piotr Nowosielski z Niemiec. Dziękuję!

Prawy herb z bramy "Pałacu Wdów" [2]
Herb ten nie został jeszcze ostatecznie rozpoznany. Sądzić można, że jest herb ówczesnego księstwa żagańsko-głogowskiego lub żagańskiego z dodanym w polu sercowym herbem Podiebradów. Herb ten (bez herbu Podiebradów) widnieje na tumbie małżeńskiej Karola I Podiebrada po stronie jego żony Anny żagańskiej. Skwadrowany herb był także na pieczęci księstwa głogowskiego z 1413 r. Dużo informacj wnosi ilustracja herbu głogowskiego z 1577 r. (na rys. z prawej) - wskazuje bowiem na istnienie szachownicy w klejnocie, która także istnieje na herbie z bramy. Oba herby i informacje na ich temat dostarczył mi pan Paweł Łachowski z Towarzystwa Ziemi Głogowskiej - dziękuję!

Dlaczego za podstawę rozważań wzięto herb żagańsko-głogowski? W 1487-88 trzej książęta ziębiccy - synowie Henryka I Podiebrada - żenią się z trzema córkami księcia Jana II żagańskiego (1439-82) i głogowskiego (1481-88), stając się dziedzicami księstwa głogowskiego. Było to typowe małżeństwo dynastyczne, o czym świadczy dziecięcy wiek "oblubienic" (Karol I miał 12 lat a jego żona 5 lat). Zobacz genealogia Podiebradów http://genealogy.euweb.cz/bohemia/podieb.html

Po tym Podiebradowie mogli uważać się za przyszłych właścicieli księstwa (po śmierci Jana II) i podczas kolejnej zmiany herbu wprowadzić swój herb w pole sercowe herbu księstwa żagańsko-głogowskiego.

Rys. autor

Herb pełny (z klejnotami i labrami).

Uwaga: W literaturze czeskiej [9], omawiającej też herby Podiebradów, wyżej pokazany herb z zamku oleśnickiego nie został opisany. Natomiast uważają, że herb ziębicko-oleśnicki powstał w 1495 r. z herbu księstwa ziębicko-kłodzkiego, oleśnickiego i wołowskiego.

Powstanie herbu księstwa ziębicko-oleśnickiego
Po uzyskaniu w 1495 r. przez Podiebradów księstwa oleśnickiego (przyjęło ono wówczas nazwę księstwa ziębicko-oleśnickiego, Münsterberg-Öls) - zaistniała możliwość dodania orła oleśnickiego do herbu księstwa ziębickiego. Być może, że taka postać herbu mogła krótko istnieć. Na to mogłaby wskazywać poniższa ilustracja z lewej [4]. Na niej (być może) oba orły mogły symbolizować księstwa - ziębickie i oleśnickie.

Herb 4. polowy z 1495 r.	herb 5. polowy z 1495 r.

Jednak już w 1495 r. istniała ostateczna postać herbu księstwa ziębicko-oleśnickiego pokazana wyżej z prawej na pieczęci:

Czyli już 1495 r. w herbie ziębicko-kłodzkim drugie pole kłodzkie zostało zamienione na orła księstwa oleśnickiego, a trzecie na szachownicę, na czwartym polu znalazł się herb hrabstwa kłodzkiego. Na niektórych herbach 3 i 4 pole bywa wzajemnie przestawiane, a orzeł "ziębicki" występuje w odbiciu zwierciadlanym.

Na poniższym rysunku pokazano powstałą w ten sposób - kolorową wersję herbu księstwa ziębicko-oleśnickiego Podiebradów.

Rys. autor

Pełny herb (z klejnotami i labrami)

W rozwiniętym herbie znajdują się klejnoty (oprócz Podiebradów) także książąt ziębickich i oleśnickich. Niekiedy dodatkowo dodawano klejnot hrabstwa kłodzkiego i klejnot w postaci szachownicy (na trzecim z poniższych medali). Jednak kształt pola szachownicy (romb) odpowiada księstwu brzeskiemu, co burzy moje powyższe stwierdzenie.