Ogrodnictwo kolejowe i schrony przeciwlotnicze
Tekst i rysunki - Mieczysław Rudowicz (były mieszkaniec Oleśnicy)
Poniżej pokazano przybliżony szkic rozmieszczenia budynków oraz schronów na terenie ogrodnictwa kolejowego (teren w obwódce czerwonej). Tam w czasie wojny, w drewnianych barakach, mieszkali jeńcy różnych narodowości. Po wojnie w barakach zamieszkali pracownicy ogrodu, niektóre stały się obiektami gospodarczymi.
Legenda:
1 - barak, w którym po przystosowaniu mieszkali pracownicy ogrodu. Posiadał pięć pomieszczeń (z korytarzem), z których trzy były wewnątrz otynkowane.
2 - barak - ubikacja dla personelu ogrodu.
3 - barak gospodarczy, po roku 1956 przebudowany na mieszkanie dla rodziny pracownika ogrodu.
4 - przebieralnia dla kobiet i sprzęt ogrodniczy.
5 - szklarnia (kolor żółty) wybudowana już po wojnie.
Ogrodnictwo przecinała ścieżka szutrowa ograniczona krawężnikami, na planie w kolorze szarym (6). Ogrodnictwo posiadało 3 bramy oznaczone numerem 7.
 |
Plan schronu (13) z pamięci |
W kolorze niebieskim pokazano schrony przeciwlotnicze.
14 - typowy schron przeciwlotniczy.
13 - schron przeciwlotniczy lub inna budowla wojskowa pokazana na poniższym planie.
Oba powyżej wspomniane schrony zostały wyburzone, a teren ogrodnictwa został wykorzystany pod budownictwo mieszkaniowe.
Na powyższej mapce dorysowano inne schrony przeciwlotnicze. Większość z nich została wykonana w latach 1943-1944. Należy sądzić, że wszystkie pokazane schrony przeznaczone były dla pracowników ZNTK i mieszkańców budynków kolejowych.