Ogrodzenia terenu zamku

Nie jest wiadomo, kiedy teren zamku (szeroko rozumiany - także z parkiem zamkowym i stawami) został otoczony ogrodzeniem w postaci muru, płotu drewnianego, stalowego ogrodzenia i siatki z drutem kolczastym (zależnie od miejsca). Prawdopodobnie większość prac "ogrodzeniowych" została wykonana po zasiedleniu zamku przez następcę tronu i jego żonę. Być może jakiś wpływ na ogrodzenie mogła mieć "wojskowa" rola zamku jako zapasowego lazaretu wojskowego w czasie I wojny światowej. Najprawdopodobniej także występowały "ogrodzenia w ogrodzeniach".

Ogrodzenia ulegały zmianom wraz ze zmianami własności terenów. Duże zmiany wystąpiły po śmierci ostatniego Welfa w 1884 r., gdy tereny dotychczas podległe księciu Brunszwicko-Oleśnickiemu zostały podzielone jako lenne - i oddane Hohenzollernom i tereny "spadkowe", które przeszły w ręce króla Saksonii. Na poniższym rysunku pokazano czerwonym kolorem teren (Schlossbezirk) zamku. Obejmował on teren do kawiarni książęcej Monplaisir i całą powierzchnię  parku Fasanerie (obecnie zwanego dużym parkiem).


Ogrodzenia terenów zamkowych. Kolorem czerwonym pokazano tereny należące do zamku,
które mogły mieć ogrodzenia w niektórych zaznaczonych miejscach. Kolorem zielonym pokazano
ogrodzenia wewnątrz zamkowe


Po 1871 r. w pobliżu kawiarni Monplaisir wybudowano nasyp kolejowy (dla jednotorowej linii kolejowej w kierunku na Milicz i dalej na Gniezno) i dlatego najpewniej teren zamku dochodził do nasypu.

Wewnątrz terenów zamkowych znajdowały się ogrodzenia oddzielające zwykłych śmiertelników od następcy tronu i jego świty. Niektóre z nich były wykonane jako mury ceglane. Tereny podlegające ogrodzeniom ulegały częstym zmianom, szczególnie po I wojnie światowej.


Krata pomiędzy byłym Browarem książęcym a klatką schodową Pałacu
uniemożliwiająca wejście do zamku. Dalej widoczny jest drewniany płot na skraju fosy od strony miasta.
Obecnie jest to główne wejście na teren zamku (po zamknięciu Bramy Pałacu).

Ogrodzenie zamku przy pomocy siatki drucianej wzmocnionej drutem kolczastym
z okresu ok. 1920 r.



Ogrodzenie siatkowe wzmocnione drutem kolczastym przy głównym wejściu do zamku (1920 r.).

Inny rodzaj ogrodzenia zamkowego (płot drewniany) sprzed 1914 r.

Z lewej dalszy odcinek ogrodzenia zamkowego.

Odcinek ogrodzenia zamkowego wykonany prawdopodobnie z prętów metalowych
 i wzmocniony dwoma rzędami drutu kolczastego.


Zwykły drewniany płot stojący na  zewnętrznej skarpie północnej fosy.
Stan sprzed I wojny światowej. Wg rys. Helmy Fischer.



Widoczne z lewej ogrodzenie w postaci płotu drewnianego (?) na Bellevue i trzy domy
na zboczu bastionu (1900 r.).

 

Literatura:
Sondażowe badania archeologiczno-architektoniczne niezbędne do realizacji projektu zagospodarowania terenu podzamcza w Oleśnicy (VI-VII 2005). Pracownia Archeologiczno-Konserwatorska. Wyk. Edward Drużyłowski, Czesław Lasota, Andrzej Legendziewicz, Marek Nienałtowski. Wrocław 2005.

Od autora Lokacja miasta Oleśnica piastowska Oleśnica Podiebradów Oleśnica Wirtembergów
Oleśnica za Welfów
Oleśnica po 1885 r. Zamek oleśnicki Kościół zamkowy Pomniki Inne zabytki
Fortyfikacje Herb Oleśnicy Herby księstw Drukarnie Numizmaty Ciekawostki (ponad 400 tematów)
Książęce krypty
Kary - pręgierz i szubienica Wojsko w Oleśnicy Walki w 1945 roku
Renowacje zabytków Biografie znanych osób Zasłużeni dla Oleśnicy Artyści oleśniccy
Autorzy Rysowali Oleśnicę Fotograficy Wspomnienia osadników Mapy
Co pod ziemią? Landsmannschaft Oels Wydawnictwa oleśnickie Recenzje
Bibliografia Linki Podziękowania Zauważyli nas
Alte Postkarten - widokówki Fotografie miastaRysunki Interpelacje radnych Odeszli
Nowości
Szukam sponsora do wydania książki o zamku oleśnickim