DOM WDÓW
Naprzeciw kościoła NP Marii i św. Jerzego, u zbiegu ulic Matejki i Kościelnej stoi budynek wybudowany w 1683 r. Pochodzi z fundacji księcia Sylwiusza Fryderyka Wirtemberga. Był to konwent wdów po kaznodziejach i nauczycielach, które książęta otaczali opieką. Zamieszkiwało w nim wtedy bezpłatnie 8 wdów, którym zapewniano także opał.


Zdjęcie sprzed modernizacji budynku z ok. 1910 r. Widoczne jeszcze małe okienka na mansardzie.
Za pomnikiem posadzono zwyczajowe trzy drzewa



Dom Wdów po 1910 r. Po modernizacji na mansardzie urządzono pokoje mieszkalne z dużymi oknami.
Na strychu okna "Bawole oko". Z prawej ul. Kościelna i widoczny dom o nr 9 i 10.
Widoczny pomnik Bismarcka został w 1944 r. zdjęty na przetopienie.
Fot. ebay.de


Z lewej nieistniejący budynek nr 13 (były budynek XIX-wiecznej poczty głównej),
z prawej płot otoczający kościół. Zdjęcie z ok. 1916 r. Fot. ebay.de


Kolorowe zdjęcie Domu Wdów. Widokówka ze zbioru Jacka Kamińskiego


Barokowy portal i obramienia okien. Nad drzwiami, niewidoczna w cieniu,
kuta krata pochodząca z czasów budowy budynku

Wbrew temu, co pisano dotychczas, Dom Wdów nie był podwyższany o piętro w XIX w., gdyż zawsze był piętrowy. Wynika to z poniższego rysunku F.B. Wernera z ok. 1750 r. Wtedy zapewne tylko zmodernizowano dach do postaci mansardowej.


Dom Wdów na pierwszym planie wg F.B. Wernera.
Widać, że był piętrowy

Budynek w trakcie walk o miasto 24/25 stycznia 1945 r. został spalony. Poniżej pokazano jego stan w 1955 r.

Dom Wdów przed 1955 r. z jeszcze
zachowanymi murami mansardy [1]
Stan z 1955 r. po rozebraniu murów mansardy. fot. J. Jaworski. DDŻS
Widok od środka

Odbudowa wnętrz w latach 1960-1962 (podawano datę 1965, ale ona nie zgadza się z historią Szkoły Muzycznej). Fot. ze zbioru S. Kokota
Po odbudowie. Widok z lat 70-ych.
Ze zbioru S. Kokota

W latach 1960-1962 został odbudowany, a wnętrze adaptowano dla potrzeb Państwowego Ogniska Muzycznego, które 3 września 1962 roku rozpoczęło działanie z 20 nauczycielami i 400 uczniami (z historii PSM). Mury i tynki zostały odrestaurowane, a dach mansardowy odtworzony. W wyniku tych poczynań zewnętrzne bryły są prawie wierne pierwowzorowi, natomiast wnętrze jest całkiem nowe i nie odpowiada dawnemu układowi. Portal i obramienia okien są oryginalne, za wyjątkiem stolarki, która także spłonęła. Jest to prawdopodobnie najstarszy i jedyny budynek, który dotrwał do naszych czasów i został odbudowany. Niżej pokazano jego obecny widok.

Dom wdów w 2003 r.

W roku 1965/1966 POM zostało przekształcone w Państwową Szkołę Muzyczną I stopnia, istniejącą do dzisiaj.

Niżej szkoła po remoncie w 2019 r.


Fot. Remigiusz Szczuraszek


Widok o tyłu. Fot. R. Szczuraszek

Fot. R. Szczuraszek


Uwagi i fotografia R. Szczuraszek


Przed wojną na mansardzie było 7 okien, które nie różniły się znacząco wielkością i obudową od okien niżej umieszczonych. Obecnie okna na dachu są zbyt "ciężkie" w stosunku do "lekkich" na ścianie szczytowej. Zapewne dlatego, że dach był wyższy. Z przodu brak ślepych okien, a są z tyłu. Budynek nie powinien być zasłaniany przypadkowymi nasadzeniami.

Literatura:
1. Przyłęcki M., Najcenniejsze zabytki Oleśnicy, Zapiski oleśnickie nr 2. 1995


Od autora • Lokacja miastaOleśnica piastowskaOleśnica PodiebradówOleśnica Wirtembergów
Oleśnica za Welfów
Oleśnica po 1885 r.Zamek oleśnicki Kościół zamkowy Pomniki Inne zabytki
Fortyfikacje Herb Oleśnicy Herby księstwDrukarnie NumizmatyKsiążęce krypty
Kary - pręgierz i szubienica Wojsko w Oleśnicy Walki w 1945 roku Renowacje zabytków
Biografie znanych osób Zasłużeni dla OleśnicyArtyści oleśniccy Autorzy Rysowali Oleśnicę
Fotograficy Wspomnienia osadników Mapy Co pod ziemią? Landsmannschaft Oels
Wydawnictwa oleśnickie Recenzje • BibliografiaLinkiZauważyli nas Interpelacje radnych
Alte Postkarten - widokówki Fotografie miastaRysunki Odeszli Opisy wybranych miejscowości
CIEKAWOSTKI ZWIEDZANIE MIASTA Z LAPTOPEM, TABLETEM ....
NOWOŚCI