Herb ten zawiera poniższe elementy:

Elementy herbu ziębicko- kłodzkiego Podiebradów. Od lewej herb księstwa ziębickiego, herb rodowy Podiebradów, herb hrabstwa kłodzkiego. Wykonanie autora strony internetowej

Uwaga: W pokazanych komputerowych przedstawieniach herbów księstw, wykorzystałem tu i dalej rysunki hełmu, korony i labrów (pliki programu CorelDraw) otrzymane od Pana Tadeusza Gajla, autora herbarzy szlachty polskiej [11]. Dziękuję!

Niżej wersja kolorowa tego herbu:

Herb księstwa ziębickiego
(ziębicko-kłodzkiego).
Wykonanie autora

Krótki opis herbu, zwany blazonem [8]: W polu sercowym herb Podiebradów, w nim w polu srebrnym u podstawy trzy listwy w pas czarne. W tarczy skwadrowanej, w polu 1 i 4 - w słup, w złotym czarny połuorzeł, w srebrnym czerwony połuorzeł, oba ze srebrną przepaską przez pierś. W 2 i 3 polu herb hrabstwa kłodzkiego. Klejnot: srebrne skrzydła orła z trzema listwami w pas (Podiebradowie), pawie pióra ziębickie oraz kłodzkie skrzydła orła z dwoma nachylonymi listwami.

Prawy herb z bramy "Pałacu Wdów" [2]
Sądzić można, że jest to herb ówczesnego księstwa żagańsko-głogowsko z dodanym w polu sercowym herbem rodowym Podiebradów. Herb księstwa żagańskiego z herbarza Scheiblera, pokazany niżej, jest podobny do herbu księstwa oleśnickiego (księstwo oleśnickie powstało z podziału księstwa głogowskiego). Herb księcia żagańskiego Baltazara łączy z sobą tegoż orła i szachownicę. Taki herb - w postaci skwadrowanej widnieje na tumbie małżeńskiej Karola I Podiebrada po stronie jego żony Anny żagańskiej.

Herb księstwa żagańskiego z herbarza Schleibera (powiększ)	Herb księcia żagańskiego Baltazara z Wernigeroder Wappenbuch (ok. 1475-1500)

Dodanie w polu sercowym herbu Podiebradów do tego herbu może wskazywać na roszczenie Podiebradów do księstwa żagańsko-głogowskiego. jest to historycznie uzasadnione. W 1487-88 trzej książęta ziębiccy - synowie Henryka I Podiebrada - żenią się z trzema córkami księcia Jana II żagańskiego (1439-82) i głogowskiego (1481-88), stając się dziedzicami księstwa głogowskiego, co przyrzekł im Jan II. Było to typowe małżeństwo dynastyczne, o czym świadczy dziecięcy wiek "oblubienic" (Karol I miał 12 lat a jego żona 5 lat). Po tym Podiebradowie mogli uważać się za przyszłych właścicieli księstwa. Niestety, do tego nie doszło, a herb miał przypominać wszystkim wjeżdżajacym do zamku oleśnckiego o roszczeniach Podiebradów.

Do ostatecznego wyjaśnienia zagadki herbu znad bramy Pałacu brakowało wiedzy na temat kształtu szachownicowego klejnotu. W literaturze poświęconej heraldyce księstw ślaskich ten klejnot nie był opisany.

Okazało się, że wyjaśnienie stało się możliwe dzięki zamieszczonemu w książce O. Felcmana, R. Fukali [9], wywodowi genealogicznemu Urszuli - córki Albrechta (brata Karola I). Na tym rysunku przy wywodzie przodków po linii żeńskiej - żagańskiej, pojawia się herb z szachownicowym klejnotem w kształcie rombu - zwany żaglem (rysunek poniżej). Żaglem nazwał ten kształt klejnotu G. Deverdeck w swoim katalogu monet z 1711 r.[10, s. 433] i podał, że jest on legnicki lub głogowski. Ponadto ten "żagiel" znajduje się na niektórych medalach, monetach i pieczęciach Henryka Wacława i Karola Fryderyka (po 1618 r.).

Fragment rysunku wywodu genealogicznego [9] Urszuli/Vorsili, pokazujący "żagiel" żagański. Była ona córką Albrechta Podiebrada i Salomei żagańskiej, urodzona 26.12.1498 r. w Oleśnicy. Salomea była córką księcia Jana II żagańskiego	Moje przedstawienie herbu, pokazujące"żagiel" w postaci jak na płaskorzeźbie herbowej znad bramy "Pałacu Wdów"	Widoczny "żagiel" z 1563 r., na rogach związany w supeł, końce luźno zwisają

Zmieniono 15.03.2014.
Prof. Radek Fukala w książce Slezsko neznama zeme koruny Ceske. Veduta 2007 s.36 nazwał go herbem żagańskich książąt. Czyli poniższy herb zawierający orła głogowskiego i szachownicę żagańską może być nazwany herbem głogowsko-żagańskim. Takiego rysunku herbu nie widziałem, może istniał krótko. A może został tylko stworzony dla potrzeb wyrażenia pretensji Podiebradów do księstwa głogowsko-żagańskiego.

Graficzne odwzorowanie kamiennego herbu z 1563 r. znad bramy Pałacu Wdów.
Jest to herb roszczeniowy Podiebradów do księstwa głogowsko-żagańskiego.
Wykonanie autora

Powstanie herbu księstwa ziębicko-oleśnickiego
Poniżej pokazano odrys z pieczęci Henryka I Starszego [4]. Być może, że pokazuje sytuację z 1495 r. Po lub przed objęciem księstwa oleśnickiego przez Podiebradów. Być może, że w ukłonie heraldycznym do orła ziębickiego występuje orzeł żagański lub oleśnicki. W obu przypadkach brakuje jednego pola do stworzenia herbu czteropolowego.

Herby z pieczęci Henryka I z ok. 1495 r.	Być może, że te orły w ukłonie heraldycznym, odzwierciedlają sytuację z pieczęci?	Herb księstwa oleśnickiego. Wykonanie autora

Po objęciu księstwa oleśnickiego w 1495 r. dołączono do herbu księstwa ziębickiego orła oleśnickiego i szachownicę żagańską. Drugie pole kłodzkie zostało zamienione na orła księstwa oleśnickiego, trzecie na szachownicę, na czwartym polu znalazł się herb hrabstwa kłodzkiego.

Na poniższym rysunku pokazano powstałą w ten sposób - kolorową wersję herbu księstwa ziębicko-oleśnickiego Podiebradów.

Herb księstwa ziębicko-oleśnickiego z trzema klejnotami,
najczęściej używany. Wykonanie autora

Niżej herb z pięcioma klejnotami, używany w szczególnych przypadkach. Jest na nim też klejnot w postaci "żagla".

Herb księstwa ziębicko-oleśnickiego z pięcioma klejnotami. Kliknij, aby powiększyć. Wykonanie autora	Ten sam herb na awersie dukata z 1621 r. wybitego przez książęcych braci - Henryka Wacława i Karola Fryderyka