Sylwiusz Nimrod Wirtemberg

Sylwiusz Nimrod na tle herbu żony (Podiebradów - z lewej) i Wirtembergów (z prawej).
(z: www.worldroots.com/brigitte/ royal/wuert-s.htm)

Książę Sylwiusz Nimrod wirtemberski z linii Weiltingen, syn księcia Juliusza Fryderyka wirtemberskiego, od r. 1617 na Juliusburgu i księżny Anny Sabiny von Holstein-Sonderburg - urodził się 2 maja 1622 r. w zamku Weiltingen. W 1634 r. odbył podróż po Francji, 1635 r. stracił ojca, 1636 r. studiował nauki polityczne, historię i matematykę w Strassburgu. W 1638 r. służył pod sławnym wodzem, księciem Bernardem sasko-wejmarskim, po jego śmierci znalazł się na dworze księcia Ernesta saskiego w Koburgu, potem w Gotha wraz z bratem studiował matematykę i mechanikę.

Nie mając nadziei na dziedziczenie rodzinnego i mocno zadłużonego księstwa musiał szukać bogatego ożenku. W 1646 r. znalazł się na Śląsku i zainteresował się wtedy Elżbietą Marią, jedynaczką i spadkobierczynią księstwa ziębicko-oleśnickiego. Książę spodobał się jej rodzicom i wkrótce rozpoczęły się petraktacje na temat jego małżeństwa i szybko doszło do zaręczyn 24-letniego Sylwiusza Nimroda i o trzy lata od niego młodszej Elżbiety Marii (ur. 11.5.1625 roku).

Jako pierwszy termin ślubu wyznaczono 16 października 1646 r. w Oleśnicy, ale przeszkodzili temu Szwedzi zajmując zamek (był to końcowy okres wojny 30-letniej). Pomimo, że Szwedzi zajmowali teren księstwa do 1648 r. - udało się im 1. maja 1647 r. wziąć cichy ślub z powodu choroby księcia oleśnickiego, który przy końcu maja zmarł.

W związku z tym młoda para zakrzątnęła się około szybkiego otwarcia testamentu ojca i pozyskała dla tej sprawy m.in. księcia Jerzego III brzeskiego, prosząc go na świadka.

Testament Karola Fryderyka przewidywał na następczynię Elżbietę Marię i jej męża. Dlatego książę Sylwiusz Nimrod zaczął zabiegi o przychylność cesarza, który byl zajęty formalnościami kończącymi wojnę 30-letnią. Dopiero 15 grudnia 1648 r. w Wiedniu Sylwiusz Nimrod scedował cesarzowi dobra Jevisovice i 20 000 guldenów (początkowo cesarz żądał 100.000), a 17 grudnia 1648 r. kancelaria cesarska zarejestrowała nadanie księstwa jemu, jego żonie księżniczce Elżbiecie Marii ziębicko-oleśnickiej oraz ich potomkom i to zarówno w linii męskiej, jak i żeńskiej (Na tej podstawie w końcu XVIII w. po wymarciu oleśnickich Wirtembergów, księstwo przeszło na książąt brunszwickich).

Dnia 19 grudnia 1648 r. książę Sylwiusz Nimrod opuścił Wiedeń, a 3 stycznia 1649 r. jako nowy pan wrócił do Oleśnicy. Oficjalny dyplom nadawczy kancelaria wrocławska wystawiła z datą 19 stycznia 1649 r. Dnia 26 stycznia 1649 r. książę Sylwiusz Nimrod i księżna Elżbieta Maria przyjęli od ludności przyrzeczenie poddaństwa i tak rozpoczęło się panowanie nowej dynastii.

Książę Sylwiusz Nimrod 24 kwietnia 1664 r. zatrzymał się w oleśnickiej Brzezince w nowozbudowanym domu Maurycego Kotulińskiego (potomka polskiej szlachty, wywodzącego się z Kotulina obok Toszka, później skoligaconego z królewskimi rodami niemieckimi), barona na Jelczu i tam zasłabł. Do chorego przybyła żona i syn. W wyniku ostrego ataku, około godziny 10 rano zmarł w sobotę 26 kwietnia 1664 r. Dnia 28 kwietnia ciało księcia przewieziono z Brzezinki do zamku oleśnickiego i 8 maja 1664 r. z książęcym ceremoniałem złożono do krypty zastępczej w kościele zamkowym w Oleśnicy, zaś 26 listopada pośród pompy z udziałem księcia Krystiana brzeskiego i licznej szlachty złożono go w krypcie Podiebradów. Dopiero 13 sierpnia 1700 r., razem z innymi sarkofagami, przeniesiono szczątki Sylwiusza Nimroda do nowozbudowanej Krypty Wirtembergów.

Elżbieta Maria była szczęśliwa w małżeństwie. Po śmierci męża objęła rządy opiekuńcze w imieniu małoletnich synów. W 1673 r. księżna Elżbieta Maria sporządziła akt swej ostatniej woli. Była ostatnią z Podiebradów i jako taka miała prawo do tytułu księżniczki ziębickiej, którego już nie miał jej mąż i ich potomkowie.

Opracowano na podstawie:
Głogowski S. Genealogia Podiebradów. Gliwice 1997
Schukraft Harald Von.: Württemberg nordöstlich von Breslau: Vor 350 Jahren übergab der deutsche Kaiser einen Teil Schlesiens an einen württembergischen Herzog. Z: http://www.carlsruhe.de/


Od autora • Lokacja miastaOleśnica piastowskaOleśnica PodiebradówOleśnica Wirtembergów
Oleśnica za Welfów
Oleśnica po 1885 r.Zamek oleśnicki Kościół zamkowy Pomniki Inne zabytki
Fortyfikacje Herb Oleśnicy Herby księstwDrukarnie NumizmatyKsiążęce krypty
Kary - pręgierz i szubienica Wojsko w Oleśnicy Walki w 1945 roku Renowacje zabytków
Biografie znanych osób Zasłużeni dla OleśnicyArtyści oleśniccy Autorzy Rysowali Oleśnicę
Fotograficy Wspomnienia osadników Mapy Co pod ziemią? Landsmannschaft Oels
Wydawnictwa oleśnickie Recenzje • BibliografiaLinkiZauważyli nas Interpelacje radnych
Alte Postkarten - widokówki Fotografie miastaRysunki Odeszli Opisy wybranych miejscowości
CIEKAWOSTKI ZWIEDZANIE MIASTA BEZ PRZEWODNIKA....
NOWOŚCI