Marek Nienałtowski
Zagadka epitafium. Borau czy Roraw.
9.10.2005 r.
7.10.2006 r.
08.11.2017 r.
19.01.2018 r.
03.08.2026 r.
Błąd katalogu Braune-Wiese 1929 r.- podają Borau!!!
W kościele zamkowym (bazylice mniejszej) znajduje się obraz, który ma być epitafium Caspara von Borau zmarłego w 1514 r. Napisano o tym w Katalogu Zabytków Sztuki [2] str. 56. Tam też podano, że jego jest także herb przedstawiony na obrazie. Caspar von Borau był wymieniany w 1505 r. jako kanclerz książąt ziębicko-oleśnickich Albrechta i Karola I Podiebradów przez Sinapiusa. Prawdopodobnie tak jak i inni wyżsi urzędnicy dworu dostąpił zaszczytu pochówku pod posadzką kościoła, bowiem zmarł w 1514 r. Następcy zmarłego byli w dalszym ciągu związani z księstwem ziębicko-oleśnickim - w 1535 r. Bernard von Borau był starostą Ząbkowic, a Romulus von Borau był starostą księstwa w 1553 r. Więcej o von Borau z dzieła Sinapiusa
Najłatwiej ocenić obraz z herbem sprawdzając herb w herbarzu. Zaczniemy od herbu von Borau. Wg [3] str. 259 i [1] str. 63, ród von Borau posiadał inny herb niż pokazany na obrazie. Opis (blazonowanie) herbu von Borau jest następujące: Tarcza z godłem: srebrna z czerwoną belką, na górnym polu obok siebie trzy czerwone róże w pas, ze złotymi środkami; klejnot: pawi ogon o naturalnej barwie (bywa również jw., róża na łodycce o dwu lub czterech liściach); labry: srebrno-czerwone. Czyli herb von Boraw różni się od tego pokazanego na obrazie.
![]() |
![]() |
![]() |
|
Herb
von Borau (Boraw) z herbarzy. |
|||
Natomiast na epitafium widać: w tarczy herbowej na srebrnym polu jakąś zapewne czerwoną (złotą) figurę podobną do muru; w klejnocie dwie ryby - jedna zapewne srebrna, a druga złota (czerwona). Należy wyjaśnić, czyj herb jest na obrazie. Poprzez herb można dojść do nazwiska.
Jeszcze w 1926 r. na wystawie we Wrocławiu powyższe epitafium było otoczone piękną ramą z poniższym tekstem:

Poniżej ramy był podpis wykonany na maszynie, że tekst dotyczy obrazu von Borau (+1514), wymiary 131 x 101 cm.
Zdjęcie wykonano na wystawie we Wrocławiu w 1926 r.
https://www.bildindex.de/document/obj20770848/mi12976d06/?part=0
W związku z powstałym problemem odczytania łacińskiego tekstu pod obrazem podjął się dr Adam Górski z Uniwersytetu Zielonogórskiego (obecnie w UJ).
Im Jore . 1 . 5. 1 . 4 . vrio den sonnobend noch der hymel/fart Christi1 ist vorscheijden der Edle und Feste Casper / von Roraw fürstlicher gnoden Kenczler czur Olßen / Alhij begraben dem got genedig sey
1) Oryg.: Xpi.
W roku 1514 rano w sobotę po Wniebowstąpieniu Chrystusa odszedł szlachetny i trwały Kaspar von Roraw z łaski księcia kanclerz w Oleśnicy. Tutaj pochowany, któremu Bóg niech będzie łaskaw.Sobota po Wniebowstąpieniu Chrystusa to 18 maja.
Tę datę 1314 jakoby widniejącą na obrazie stanowczo odrzuca konserwator zabytków Wiesław Piechówka, który powstanie tego epitafium datuje na XVI w. Czyli może dotyczyć roku 1514 |
Tak więc obraz dotyczy Kaspara von Roraw - należy sprawdzić, czy widoczny herb należy do von Roraw (Rorau, Rohr, Ror, Rorow itp.)
I prawie rozwiązanie zagadki
Długo nie musiałem szukać, bo w tę dyskusję włączył się Sylwin Bechcicki z Czestochowy i poinformował mnie że herb pokazany na epitafium znajduje się w herbarzu T. Gajla [5]. Pan Tadeusz Gajl artysta i heraldyk prędko przysłał mi odmiany herbu (dziękuję!) i wyjaśnił, że opracował je za herbarzem Juliusza Ostrowskiego (koniec XIX w.), który z kolei oparł się na znanym niemieckim herbarzu J. Siebmachera (pocz. XVII w.). Herby te należały do Śląskich Rohrów (Rhor, Rorau, Rohr v. Steine, Rohr-Rarowski, Roraw, Rorow), mieszkających m.in. w Grodziszowie k. Oławy. Niektórzy z nich przenieśli się na teren Polski i na sejmie w latach latach 1576-86 uzyskali Indygenat (polskie szlachectwo) i nazwali swój herb Rarowski. Herb Rohrów występował w odmianach. Odmiana Rohr II (wg. J. Siebmachera) pokazana poniżej jest tożsama herbowi z epitafium.
![]() |
![]() |
![]() |
Herb Rohr II wg. J. Siebmachera
i T. Gajla |
Hans von Rorau (HANS RORAW+VON+MEDZBOR 1521).
Znany ród w Oleśnicy i znany herb. 08.11.2017 r. dodano zdjęcie pucharu z drugiej strony |
Blazonowanie (opis) herbu: W polu srebrnym - sześć cegielek czerwonych: trzy, dwie i jedna w szachownice stykajacych się. Nad helmem w koronie - między dwiema rybami prawa czerwona, lewa srebrna, w pałąk zgiętemi glowami na dół i od siebie - krzyż złoty. Labry czerwone podbite srebrem. |
Nie tylko epitafium z herbem dotyczy von Rorau. Na oleśnickim pucharze Króla Kurkowego z 1511 r. znajdują się herby trzech fundatorów kura - jeden z nich jest analogiczny z powyższymi. W latach 1472 - 1481 występuje w dokumentach Melchior von Rohr, właściciel Międzyborza (Medzibor). W miejscowoci tej w 1481 r. roku wybudował kościół. W 1547 roku był Hans von Rohr. On w 1521 r. został fundatorem kura w pucharze i tym samym ród von Rorau jest bardziej znany.
| Ostatecznie należy przyjąć, że w byłym kościele zamkowym - obecnie bazylice mniejszej znajduje się epitafium Caspara von Roraw, będącego kanclerzem książąt oleśnickich w okresie 1500-1505, zmarłego w 1514 r. i pochowanego
w
kościele zamkowym. Wobec tego, należy skorygować w kolejnym wydaniu książki [2] informacje tam zawarte. |
|---|
Kolejna zagadka epitafium
Pan Marcin Dziedzic przekazał informację, że w kościele w Ząbkowicach Śląskich znajdowało się także epitafium Caspara von Roraw z 1514 r. Nie są znane fakty dotyczące jego zaginięcia. Czy było to epitafium w postaci obrazu? Czy to może oznaczać, że "nasze" epitafium znajdowało się początkowo w farze w Ząbkowicach Śląskich? Około 1514-1515 r. Karol I opuszcza zamek oleśnicki i przenosi się do Ząbkowic. Towarzyszyć mu powinien także kanclerz. Może wówczas tam umiera? A może tylko został tam pochowany? W literaturze (Czechowicz B. s. 147) podano, że to epitafium zostało ufundowane dopiero w 1555 r. Czyli mogło to być inne epitafium ufundowane tej samej osobie.
Ostateczne rozwiązanie
informacja Jana Sinapiusa z ok. 1700 r. z Olsnographii Cz. 2 s. 89. Potwierdza się, że eptafium dotyczyło von Roraw. Potwierdza, że herb dotyczył rodu Rohr. Jednak i Sinapius przyjął datę jako 1314 r. Również Sękowski R. umieszcza tę datę w 8 tomie herbarza przejmując błąd za Sinapiusem. Jednak szeroko opisuje ród Roraw z ich odmianami.

Obraz po konserwacji. Fot. Małgorzata Kozłowska 31.07.2026 r.
W Niemczech w https://www.bildindex.de/document/obj20770848/mi12976d06/?part=0 i w Polsce - w Katalogu Zabytków Sztuki zaczęto ten obraz nazywać Kasper von Boraw, pomimo, że na obrazie zachował się herb von Roraw. Gdzie i kiedy popełniono błąd?
To ustalmy to precyzyjnie i historycznie, bo sprawa błędnej nazwy Kasper von Boraw zamiast Kasper von Roraw jest jednym z ciekawszych przykładów, jak raz popełniony błąd katalogowy potrafi przejść do obiegu naukowego.
Poniżej masz syntetyczną rekonstrukcję, gdzie i kiedy powstała pomyłka oparta na porównaniu źródeł niemieckich i polskich oraz na analizie praktyk katalogowych.
W katalogu Schlesische Malerei und Plastik des Mittelalters (1929) nie występuje forma Boraw. Braune i Wiese: Jest jednak błąd - zobacz na końcu.
poprawnie odczytują herb von Roraw,
stosują formę Roraw / von Roraw,
nie sugerują alternatywnej pisowni.
To oznacza, że błąd nie pochodzi z katalogu z 1929 r.
W bazie Bildindex der Kunst und Architektur (obj20770848) obraz jest opisany jako:
Kasper von Boraw
To jest najstarszy uchwytny przypadek błędnej formy, który można wskazać w źródłach cyfrowych.
Ponieważ Bildindex powstawał na podstawie:
dawnych kart katalogowych muzeów,
dokumentacji fotograficznej z lat 1950-1980,
opisów sporządzanych przez różne instytucje regionalne,
najbardziej prawdopodobne jest, że błąd powstał na etapie przepisywania nazwiska z kart katalogowych do bazy cyfrowej, czyli:
lata 1960-1980 w trakcie digitalizacji i scalania dokumentacji fotograficznej.Co ważne: W wielu niemieckich kartach z tego okresu nazwiska rycerskie i urzędnicze były przepisywane z rękopisów, często z trudnych do odczytania gotyckich podpisów. Litera R w gotyckiej minuskuły bywała mylona z B.
To klasyczny błąd paleograficzny.
W polskim Katalogu Zabytków Sztuki (tom oleśnicki i tomy powiatowe z lat 1950-1980) pojawia się:
Kasper von Boraw
To oznacza, że polscy autorzy:
nie korzystali bezpośrednio z katalogu Braune-Wiese,
lecz z niemieckich kart katalogowych powojennych,
i powtórzyli błąd z dokumentacji muzealnej.
W tamtym czasie wiele obiektów śląskich było opisywanych na podstawie:
powojennych spisów,
kart ewakuacyjnych,
dokumentacji przejętej po muzeach niemieckich.
Jeśli w tych kartach widniała forma Boraw, polscy katalogujący ją przejęli.
Bildindex zaczął być traktowany jako podstawowa baza ikonograficzna,
polskie katalogi zostały szeroko rozpowszechnione,
nikt nie weryfikował nazwiska z herbem na obrazie!!!
Od tego momentu forma Boraw zaczęła funkcjonować jako oficjalna, mimo że herb jednoznacznie wskazuje na Roraw.
Około lat 1960-1970 na kartach katalogowych muzeów niemieckich błędnie odczytano nazwisko z rękopisu lub z fotografii Boraw zamiast Roraw.
Lata 1970-1980 błąd został przeniesiony do Bildindexu podczas digitalizacji dokumentacji fotograficznej.
Lata 1950-1980 (Polska) polskie zespoły katalogowe przepisały błędną formę z niemieckich kart powojennych Boraw trafia do Katalogu Zabytków Sztuki.
Po 1980 r. błędna forma utrwala się w obiegu naukowym, bo nikt nie weryfikuje jej z herbem na obrazie !!!
Bo mamy tu klasyczny przykład, jak jedna pomyłka paleograficzna potrafi przejść przez:
kartę katalogową,
dokumentację muzealną,
bazę fotograficzną,
katalog zabytków,
publikacje wtórne,
i stać się prawdą, choć oryginał (herb!) mówi co innego !!!
Błąd katalogu Braune-Wiese (1929) podają, że to von Borau


Literatura
1. Bagiński
W. Herby szlacheckie na Sląsku. Wrocław 2001
2. Katalog zabytków sztuki w Polsce. Oleśnica, Bierutów i okolice. Warszawa.1983
3. Sękowski. R. Herbarz szlachty śląskiej. Fundacja zamek Chudów. T.8
4. Sinapius Johannes, Schlesischer Kuriositaten Vorstellung, darinner die anfehnlichen
Geschlechter des Schlesischen Adels beschrieben werden, Leipzig, 1720.
5. Gajl T. Herby szlacheckie Rzeczypospolitej Obojga Narodów, Wydawnictwo L&L, Gdańsk 2003
6. Czechowicz B. Nagrobki późnogotyckie na Śląsku. Wyd. UWr. Wrocław 2003 r.
7. Puchar króla kurkowego.
8. Schlesische Malerei und Plastik des Mittelalters : kritischer Katalog der Ausstellung in Breslau 1926 / unter Mitwirkung von Ernst Kloss ; hrsg. von Heinz Braune und Erich Wiese. Leipzig 1929
Od autora • Lokacja miasta • Oleśnica piastowska • Oleśnica Podiebradów • Oleśnica Wirtembergów
Oleśnica za Welfów • Oleśnica po 1885 r. • Zamek oleśnicki • Kościół zamkowy • Pomniki • Inne zabytki
Fortyfikacje • Herb Oleśnicy • Herby księstw • Drukarnie • Numizmaty • Książęce krypty
Kary - pręgierz i szubienica • Wojsko w Oleśnicy • Walki w 1945 roku • Renowacje zabytków
Biografie znanych osób • Zasłużeni dla Oleśnicy • Artyści oleśniccy • Autorzy • Rysowali Oleśnicę
Fotograficy • Wspomnienia osadników • Mapy • Co pod ziemią? • Landsmannschaft Oels
Wydawnictwa oleśnickie • Recenzje • Bibliografia • Linki • Zauważyli nas • Interpelacje radnych
Alte Postkarten - widokówki • Fotografie miasta • Rysunki • Odeszli • Opisy wybranych miejscowości
CIEKAWOSTKI • ZWIEDZANIE MIASTA Z LAPTOPEM, TABLETEM ....
NOWOŚCI